portret

 

 

Afbeelding 009BEWSinds 1978 woont en werkt René Glaser in Maastricht, de hoofdstad van de provincie Limburg, met haar sfeer bepalende landschap: de heuvels, de glooiingen met hun door zichten. De heersende luchtdrukverschillen van toppen en dalen. Harmonieus kronkelen de weggetjes begrensd door hun einders langs randen van de minste weerstand; holle wegen die je niet kunt overzien draaien weg voor het oog, een decor waar rechtlijnigheid niet op zijn plaats is. Bij spelonken begroeid met bruidsluier en klimop staan de berenklauwen als pionnen te wachten. Het landschap speelt een belangrijke rol in zijn werk. Dit zijn de decors waarbinnen de verbeelding zich afspeelt. Glaser is een onderzoeker, een gedreven zoeker naar het hoe en het waarom. We kennen uit zijn begin periodes 1967–1972 en 1972-1977 zijn uitvindingen als: ‘Sinasappelen-motor’, de ‘Jaargetijden-motor’, de ’Zintuigelijke versnellings-trommel’en de Íntuïtie-boom’.  Het overbrengen van beweging, krachten en tijd worden in deze gevoelsmechanieken vastgelegd. De vormen van deze mechanieken zijn de uiterlijke weergave van het innerlijke gebeuren. Centraal staat in zijn werk de werking van de inspiratie.